ماه من بمون تا بمونم .....

            خدایا آنگونه زنده ام بدارکه نشکند دلی از زنده بودنم 

    و آنگونه بمیران که به وجد نیاید کسی از نبودنم

 

فرشته ها میتوانند مرد هم باشند     به سلامتی اون پدری که هنگام تراشیدن موی کودک مبتلا به سرطانیش گریه ی فرزندش رو دید ماشین رو داد به دستش در حالی که چشمانش پر از گریه بود گفت : حالا تو موهای منو بتراش !   به سلامتی پدری که نمی توانم را در چشمانش زیاد دیدیم ولی از زبانش هرگز نشنیدم ...!!!  به سلامتی پدری که طعم پدر داشتن رو نچشید ،اما واسه خیلی ها پدری کرد به سلامتی پدری که لباس خاکی و کثیف میپوشه میره کارگری برای سیر کردن شکم بچه اش ، اما بچه اش خجالت میکشه به دوستاش بگه این پدرمه !  سلامتی اون پدری که شادی شو با زن و بچش تقسیم میکنه اما غصه شو با سیگار و دود سیگارش . . . به سلامتی پدری که کفِ تموم شهرو جارو میزنه که زن و بچش کف خونه کسی رو جارو نزنن.. همیشه مادر را به مداد تشبیه میکردم ، که با هر بار تراشیده شدن، کوچک و کوچک تر میشود… ولی پدر ... یک خودکار شکیل و زیباست که در ظاهر ابهتش را همیشه حفظ میکند خم به ابرو نمیاورد و خیلی سخت تر از این حرفهاست فقط هیچ کس نمیبیند و نمیداند که چقدر دیگر میتواند بنویسد … پدرم هر وقت میگفت "درست میشود" ... تمام نگرانی هایم به یک باره رنگ میباخت...! وقتی پشت سر پدرت از پله ها میای پایین و میبینی چقدر آهسته میره ، میفهمی پیر شده ! وقتی داره صورتش رو اصلاح میکنه و دستش میلرزه ، میفهمی پیر شده ! وقتی بعد غذا یه مشت دارو میخوره ، میفهمی چقدر درد داره اما هیچ چی نمیگه... و وقتی میفهمی نصف موهای سفیدش به خاطر غصه های تو هستش ، دلت میخواد بمیری پدرم ،تنها کسی است که باعث میشه بدون شک بفهمم فرشته هاهم میتوانند مرد باشند ! به سلامتی هرچی پدره خورشید هر روز دیرتر از پدرم بیدار می شود اما زودتر از او به خانه بر می گرددبه سلامتی هرچی پدره ----------------- بیاییم با هم عهد بندیم از این پس: هر فرد زحمتکشی میبینیم اون رو به عنوان فرشته ای که پشتوانه محکم فرزندانش است, احترام کنیم: این فرشته شاید:  یک کارگر ساده باشد یک کارگر شهرداری باشد یک دستفروش باشد یک پرستار باشد و هر چه که هست یک فرشته هست...

مناجاتی خدایی.......

خدایا عزیزی که این مکتوب را میخواند بر بال آرزوهایش بنشان...

بار الها اورا دریاب در تمام لحظات،مبادا خسته شود،بیمار شود،بیفتدو یا غم ببیند.

دلش را سرشار از شادی کن وآنچه را به بهترین بندگان عطا میکنی به او عطاکن .    " آمین "

پروردگارا...

به من آرامش ده...

تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم...

دلیری ده...

تا تغییر دهم آنچه را که می توانم تغییر دهم...

بینش ده...

تا تفاوت این دو را بدانم...

مرا فهم ده...

تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار کنند...

اگر خداوند آرزویی را در دلت انداخته

بدان که توانایی رسیدن به آن را داری...

پروردگارا..

ای آسمان

منزل از یاد رفته ام

ببار امشب ببار

شاید اشک تو مرا غسل دهد و پاک سازد

شاید بارانت نقطه چینی شود تا به او برسم

تعریف زندگی عوض شده است

تا گریه نکنم نوازشم نمیکنند

تا قصد رفتن نداشته باشم نمیگویند بمان

تا

بیمار نشوم برایم گل نمی آورند

تا کودک هستم باید همه را دوست بدارم

وقتی بزرگ شدم دوست داشتن را برایم جرم می کنند

تا نروم قدرم را نمی دانند و تا نمیرم نمی بخشنم

ای آسمان ببار

هرکس به اندازه ی پیاله اش پاک شود

ای چتر فروش چترهایت مال خودت

امشب می خواهم خیس شوم

پاک شوم تا شاید محو شوم

واز پلکان آبی به سوی او بروم

پروردگارا عاشقت هستم مرا دوست بدار...

خدایا! صدایت می کنم

خدایا من در روی زمین چیزی دارم که تو در عرش نداری و آن تویی

خدایا من به دنبال چه هستم؟؟؟؟؟

خدایا من چی می خواهم که خود نمی دانم؟؟؟؟

پرم از حرف هیچ نمی توانم بگویم.... پر از فریاد...

ولی گویی مهری سنگین بر لبانم زده اند.... مرا از فریاد تو را خواستن باز می دارند....

این چه عشقی است؟

چرا بدین گونه بی قرارم کرده است....چرا ....چرا....

مگر عشق بی قراری است و بس.... مگر عشق به تو ،آرامش نیست و بس...

پس چرا؟؟؟؟

نمی دانم چه کنم.... مانده ام سر گردان و حیران....

خسته ام

خسته....خسته

احساس می کنم مرا به حال خود رها کرده ای.... هرچی جستجو می کنم دستت را نمی یابم....

مرا به حال خود مگذار که سخت مهتاجتم....می دانم هستی ، میدانم صدایم را می شنوی...

می دانم عشقت لیاقت نمی خواهد.... پس چه می خواهد که من ندارم؟

هرچه داشتم و نداشتم ،همه را از خودت خواستم....از خودت خواستم مرا با این رو سیاهی

 ببخشایی..

بیامرزی...

می دانم کمکم کرده ای... چرا چشمان من بسته شده است...

خدایا من با تو بودن را می خواهم و بس

این همه بهانست....دلم هوای تو را می کند.... دلم تو را فریاد می زند.....

یادت آرام جان من است ، می دانم، می دانی،

می دانم که جزتو کسی نیست که مرا آرام کند.... می دانم و می دانی ...نیست.

زندگی من بیهوده نیست . چون تو میگویی.... چون تو آن را زیبا آفریده ای....

خدایا تو را سپاس ....تو را شکر .....

خدایا .... در برابرت کلمه کم میاورم.... می مانم چه بگویم....

خدایا می دانم هنوز به آن حد نرسیدم که بخواهی سکوت کنم....

از عشق تو دیوونگی هم عالمیه....

خدایا خود می دانی چه می گویم . پس چه نیازی است که لب بگشایم....

خدایا

خدایا هراسی نخواهم داشت اگر روزهایم را با نام تو آغاز کنم

هراسی نخواهم داشت اگر تو را باور کنم و فقط از تو  بخواهم

هراسی نخواهم داشت اگر تو را داشته باشم

پر از آرامش پر از ایمان پر از لبخند پر از تمام خوبی ها هستم وقتی تو را در

 کنارم حس میکنم با من قهر نکن...

خداوندا!

تقدیرم را زیبا بنویس

کمکم کن آنچه را که تو زود می خواهی من دیر نخواهم

و

آنچه را که تو دیر می خواهی من زود نخواهم.....

با دلم می مانی؟

خاطرم نیست تو از نسل بارانی یا که

از نسل نسیم

هر چه هستی

گذرا نیست هوایت بویت...

فقط آهسته بگو...

''بادلم می مانی...؟ "

    گناهم را ببخش

اگر روزی ندانسته به احساس تو خندیدم

و یا از روی خود خواهی فقط خود را پسندیدم

       گناهم را ببخش

اگر از دست من در خلوت خود گر یه ای کردی

اگر بد کردم و هرگز به روی خود نیاوردی

گناهم را ببخش

اگر تو مهربان بودی ومن نامهربان بودم

برای دیگران سبزو برای تو خزان بودم

گناهم را ببخش

اگر تو با تحمل مست از خودخواهیم کردی

اگر من بی سبب گه گاه خشم بی امان بودم

گناهم را ببخش

اگر زخمی شنیدی گاه گاهی از زبان من

اگر رنجیده خاطر گشتی از لحن بیان من

گناهم را ببخش...

تقدیم به ساحت مقدس آقا امام زمان (ع)...

چه غریبونه گذشتند جمعه های سوت و کور

هنوز اما نرسیدی ای تجلی ظهور

با توأم با تو که گفتی تکیه گاه عاشقایی

میدونم یه دنیا نوری, ساده ای, بی انتهایی

مثل لالایی بارون, تو کویر بی کسی

تو خود عشقی , میدونم ناجی فاصله هایی

تو همون حس غریبی که همیشه با منی

تو بهونه هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای نا امید

مثل دیدن ستاره تو شبای نا پدید

عمریه دلم گرفته گله دارم از جدایی

غایب همیشه حاضر تو کجایی تو کجایی...

 
آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد
شاید دعای مادرت زهرا بگیرد

آقا بیا تا با ظهور چشم‌هایت
این چشم‌های ما کمی تقوا بگیرد

آقا بیا تا این شکسته کشتی ما
آرام راه ساحل دریا بگیرد

اقا بیا تا کی دو چشم انتظارم
شب‌های جمعه تا سحر احیا بگیرد

پایین بیا خورشید پشت ابر غیبت
تا قبل از آن که کار ما بالا بگیرد

آقا خلاصه یک نفر باید بیاید
تا انتقام دست زهرا را بگیرد

زائري باراني ام ، آقا به دادم مي رسي؟

بي پناهم خسته ام، تنها، به دادم مي رسي؟

گر چه آهو نيستم اما پر از دلتنگي ام

ضامن چشمان آهوها، به دادم مي رسي؟

از كبوترها كه مي پرسم نشانم مي دهند

گنبد و گلدسته هايت را، به دادم مي رسي؟

ماهي افتاده بر خاكم لبالب تشنگي

پهنه آبي ترين دريا، به دادم مي رسي؟

ماه نوراني شب هاي سياه عمر من

ماه من ، اي ماه من، آيا به دادم مي رسي؟

من دخيل التماسم را به چشمت بسته ام

هشتمين دردانه زهرا، به دادم مي رسي؟

باز هم مشهد ، مسافرها، هياهوي حرم

يك نفر فرياد زد: آقا به دادم مي رسي؟

بس 

بس شنیدم داستان بی کسی

بس  شنیدم  قصه  دلواپسی

قصه عشق از زبان هر کسی

گفته اند  از  نی حکایتها بسی

حال بشنو از من این افسانه را

داستان  این  دل  دیوانه  را

چشم هایش بویی از نیرنگ داشت

دل دریغا!!!!!!!!!!!!!!

سینه ای از سنگ داشت

با دلم انگار قصد جنگ داشت

گویی از با من نشستن ننگ داشت

عاشقم من

عاشقم من

قصد هیچ انکار نیست

لیک با عاشق نشستن عار نیست

کار او آتش زدن

من سوختن

بر دل شب چشم بر در دوختن

من خریدن ناز

او نفروختن

باز آتش در دلم افروختن

سوختن در عشق را از بر شدیم

آتشی بودیم و خاکستر شدیم

از غم این عشق مردن

باک نیست

خون دل هر لحظه خوردن

باک نیست

آه می ترسم شبی رسوا شوم

بدتر از رسواییم تنها شوم

وای از این صید و آه از آن کمند

پیش رویم خنده پشتم پوزخند

بر چنین نا مهربانی دل مبند

دوستان گفتند و دل نشنید پند

خانه ای  ویرانتر از  ویرانه ام

من حقیقت نیستم افسانه ام

گرچه سوزد پر ولی پروانه ام

فاش می گویم :

که من دیوانه ام

تا به کی آخر چنین دیوانگی

پیلگی بهتر از این پروانگی

گفتمش آرام جانی

گفت: نه

گفتمش شیرین زبانی

گفت: نه

گفتمش نا مهربانی

گفت: نه

می شود با من بمانی

گفت: نه

دل شبی دور از خیالش سر نکرد

گفتمش

افسوس او باور نکرد

خود نمیدانم خدایا چیستم

یک نفر با من بگوید کیستم

بس کشیدم آه از دل بردنش

آه اگر آهم بگیرد دامنش

با تمام بی کسی ها ساختم

وای بر من

ساده بودم باختم

دل سپردن دست او دیوانگیست

آه غیر از من کسی دیوانه نیست

گریه کردن تا سحر کار من است

شاهد من چشم بیمار من است

فکر می کردم که او یار من است

نه!!!!!!!

فقط در فکر آزار من است

نیتش از عشق تنها خواهش است

دوستت دارم دوروغی فاحش است

یک شب آمد زیر و رویم کرد و رفت

بغض تلخی در گلویم کرد و رفت

مصب او هر چه بادا باد بود

زندگی شطرنج دنیا ودل است ،

پای اسب ارزوها ، در گل است !

فیل بخت ما عجب کج میرود ،

در سر ما بس خیال باطل است !

مهره های عمر من نیمش برفت ،

مهره های تو تمامش کامل است !

من نسنجیده پی فرزین تو ،

باختم دل چون حریفم قابل است شنیدم  قصه  دلواپسی

قصه عشق از زبان هر کسی

گفته اند  از  نی حکایتها بسی

حال بشنو از من این افسانه را

داستان  این  دل  دیوانه  را

چشم هایش بویی از نیرنگ داشت

دل دریغا!!!!!!!!!!!!!!

سینه ای از سنگ داشت

با دلم انگار قصد جنگ داشت

گویی از با من نشستن ننگ داشت

عاشقم من

عاشقم من

قصد هیچ انکار نیست

لیک با عاشق نشستن عار نیست

کار او آتش زدن

من سوختن

بر دل شب چشم بر در دوختن

من خریدن ناز

او نفروختن

باز آتش در دلم افروختن

سوختن در عشق را از بر شدیم

آتشی بودیم و خاکستر شدیم

از غم این عشق مردن

باک نیست

خون دل هر لحظه خوردن

باک نیست

آه می ترسم شبی رسوا شوم

بدتر از رسواییم تنها شوم

وای از این صید و آه از آن کمند

پیش رویم خنده پشتم پوزخند

بر چنین نا مهربانی دل مبند

دوستان گفتند و دل نشنید پند

خانه ای  ویرانتر از  ویرانه ام

من حقیقت نیستم افسانه ام

گرچه سوزد پر ولی پروانه ام

فاش می گویم :

که من دیوانه ام

تا به کی آخر چنین دیوانگی

پیلگی بهتر از این پروانگی

گفتمش آرام جانی

گفت: نه

گفتمش شیرین زبانی

گفت: نه

گفتمش نا مهربانی

گفت: نه

می شود با من بمانی

گفت: نه

دل شبی دور از خیالش سر نکرد

گفتمش

افسوس او باور نکرد

خود نمیدانم خدایا چیستم

یک نفر با من بگوید کیستم

بس کشیدم آه از دل بردنش

آه اگر آهم بگیرد دامنش

با تمام بی کسی ها ساختم

وای بر من

ساده بودم باختم

دل سپردن دست او دیوانگیست

آه غیر از من کسی دیوانه نیست

گریه کردن تا سحر کار من است

شاهد من چشم بیمار من است

فکر می کردم که او یار من است

نه!!!!!!!

فقط در فکر آزار من است

نیتش از عشق تنها خواهش است

دوستت دارم دوروغی فاحش است

یک شب آمد زیر و رویم کرد و رفت

بغض تلخی در گلویم کرد و رفت

مصب او هر چه بادا باد بود

زندگی شطرنج دنیا ودل است ،

پای اسب ارزوها ، در گل است !

فیل بخت ما عجب کج میرود ،

در سر ما بس خیال باطل است !

مهره های عمر من نیمش برفت ،

مهره های تو تمامش کامل است !

من نسنجیده پی فرزین تو ،

باختم

دل چون حریفم قابل است ...

 تقدیم به همه پدرای دنیا بخصوص روح پدر دوستم که میدونم  تحمل جای خالی پدرش چقدر براش سخته ....  روحشون شاد

دوست خوبم همیشه جوری زندگی کن که روح پدرت تو اون دنیا بهت افتخار کنه و شاد باشه ...

یادت باشه تو در برابر مادرت مسئولی نزار جای خالی باباتو تو زندگی حس کنه امشب بجای پدرت دستای مادرتو ببوس که برات هم پدر بوده و هم مادر...

***

پدر باغی پر از نور وبهار است  /  پدر آیینه ای از روزگار است

دلش با لطف حق پیوند دارد /  همیشه بر لبش لبخند دارد

دعایش تکیه گاهی استوار است /  زلال حرفهایش ماندگار است

رسد از حرفهایش طعم آیین  / نصیحتهای او شیوا وشیرین

دلش آبی و روشن مثل دریاست  /  پدر یاری گر امروز وفرداست

پدر همتای نام ساده ی گل /  پدر آیینه ی صبر و توکل...

تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دم سازه

صبوری های تو مادر ، منو به گریه می اندازه

مثل یک طفل خواب آلود ، من محتاج آغوشم

از آن لالایی هات مادر ، بخون بازم توی گوشم

برای سرنوشت من ، تو دلواپس ترین بودی

برای اشک های من ، همیشه آستین بودی

تو ای همیشه غم خوارم ، تو ای محرم ترین یارم

به نام نامی مادر ، همیشه دوستت دارم

نوازش کن مرا با دست که فرزند تو غمگینه

کی می خواد بعد از این تو قلب من جای تو بنشینه

گل من روزگار روزی تو رو از شاخه می چینه

در آغوشم بگیر مادر که رسم روزگار اینه

که رسم روزگار اینه

گل من روزگار روزی تو رو از شاخه می چینه

در آغوشم بگیر مادر که رسم روزگار اینه

که رسم روزگار اینه

برای سرنوشت من ، تو دلواپس ترین بودی

برای اشک های من ، همیشه آستین بودی

تو ای همیشه غم خوارم ، تو ای محرم ترین یارم

به نام نامی مادر ، همیشه دوستت دارم

نوازش کن مرا با دست که فرزند تو غمگینه

کی می خواد بعد از این تو قلب من جای تو بنشینه

تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دم سازه

صبوری های تو مادر ، منو به گریه می اندازه

مثل یک طفل خواب آلود ، من محتاج آغوشم

از آن لالایی هات مادر ، بخون بازم توی گوشم

سلام ای غروب غریبانه دل
سلام ای طلوع سحرگاه رفتن
سلام ای غم لحظه های جدایی
خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای شعر شبهای روشن
خداحافظ ای قصه عاشقانه
خداحافظ ای آبی روشن عشق
خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته
تو تنها نمی مانی ای مانده بی من
تو را می سپارم به دلهای خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب
تو را می سپارم به دامان دریا
اگر شب نشینم اگر شب شکسته
تو را می سپارم به رویای فردا

به شب می سپارم تو را تا نسوزد
به دل می سپارم تو را تا نمیرد
اگر چشمه واژه از غم نخشکد
اگر روزگار این صدا را نگیرد

زندگی ...!

زندگی آرام است،مثل آرامش یک خواب بلند.
زندگی شیرین است،مثل شیرینی یک روز قشنگ.
زندگی رویایی است،مثل رویای یک کودک ناز.
زندگی زیبایی است،مثل زیبایی یک غنچه ی باز.
زندگی تک تک این ساعتهاست،زندگی چرخش این عقربه هاست،زندگی راز دل مادر من،زندگی پینه ی دست پدر است،زندگی مثل زمان در گذر است

آنچه تقدير من و توست همان ميگذرد!!!

لبخند ...

لبخند بزن بدون انتظار پاسخی از دنیا

و بدان که روزی آنقدر شرمنده می شود که به جای پاسخ لبخند

با تمام سازهایت می رقصد

قصه برگ باد خدا

آخراي فصل پاييز يه درخت پير و تنها

تنها برگي روي شاخه ش مونده بود ميون برگا

يه شبي درخت به برگ گفت:کاش بموني در کنارم

آخه من ميون برگا فقط تنها تو رو دارم

وقتي برگ درختو مي ديد داره از غصه ميميره

به خدا راز و نياز کرد اونو از درخت نگيره

با دلي خرد و شکسته گفت نذار از اون جداشم

اي خدا کاري بکن که تا بهار همين جا باشم

برگ تو خلوت شبونه از دلش با خدا مي گفت

غافل از اين که يه گوشه باد همه حرفاشو ميشنفت

باد اومد با خنده اي گفت:آخه اين حرفا کدومه؟

با هجوم من رو شاخه عمر هر دو تون تمومه

يه دفه باد خيلي خشمگين با يه قدرتي فراوون

سيلي زد به برگ و شاخه تا بگيره از درخت جون

ولي برگ مثل يه کوهي به درخت چسبيد و چسبيد

تا که باد رفت پيش بارون بارونم قصه رو فهميد

بارون گفت با رعد و برقم مي سوزونمش تا ريشه

تا که آثاري نمونه ديگه از درخت و بيشه

ولي بارونم مثل باد توي اين بازي شکست خورد

به جايي رسيد که بارون آرزو مي کرد که ميمرد

برگ نيفتاد و نيفتاد آخه اين خواست خدا بود

هر کي زندگيشو باخته دلش از خدا جدا بود...

پای پنجره نشستم

کوچه خاکستریه٬ماه زیر بارون

من چه دلتنگتم امروز

انگار از همون روزاست

حال و  هوام رنگ تو

کوچه دلتنگ تو

دلم گرفته٬دوباره هوای تورو داره

چشمای خیسم٬واسه ی دیدنت بی قراره

این راه دور هم خبر از دل من که نداره

اروم ندارم٬یه نشونه میخوام واسه قلبم

جز این نشونه

واسه چیزی دخیل نمی بندم

این دل تنهام دوباره هوای تورو داره

هوای شهر تو با بوی گل هاش

پیچیده توی اتاقم مثل خواب

داره بدجوری غریبی میکنه

اخه جز تو دردم و کی می دونه.

خداوندا زیباترین لحظه ها را نصیب مادرم کن

که زیباترین لحظه هایش را به خاطر من از دست داده است . . .

یا علی جان! تربت زهرا کجاست؟                                  

یادگار غربت زهرا کجاست؟                                         

تا ز نورش دیده را شیون کنم

 بر مزارش شعله‌ها بر تن کنم     

آه از آن ساعت که آتش در گرفت

جام را از ساقی کوثر گرفت 

یاد پهلویش نمازم را شکست

فرصت راز و نیازم را شکست     

آهِ زهرا تا ابد جاری بُوَد

دست مولا تشنة یاری بُوَد..........      

یا زهراء

ما زنده به لطف و رحمت زهرائيم

مامور براي خدمت زهرائيم

روزي كه تمام خلق حيران هستند

ما منتظر شفاعت زهرائيم...

-----------------------------------------------

زیارت حضرت زهرا...

اَلسَّلامُ عَلَيْكِ  يا مُمْتَحَنَةُ ، قَدِ امْتَحَنَكِ الَّذِى خَلَقَكِ قَبْلَ اَنْ يَخْلُقَكِ ، فَوَجَدَكِ لِمَا

امْتَحَنَكِ صابِرَةً، وَنَحْنُ لَكِ اَوْلِياءُ صابِرُونَ، وَمُصَدِّقُونَ لِكُلِّ ما اَتينا بِهِ اَبُوكِ، صَلَّى

اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَاَتينا بِهِ وَصِيُّهُ، فَاِنّا نَسْئَلُكِ اِنْ كُنّا صَدَّقْناكِ اِلاّ اَلْحَقْتِنا بِتَصْدِيقِنا

لَهُما لِنُبَشِّرَاَ نْفُسَنا اَنّا  قَدْ طَهُرْنا بِوِلايَتِكِ  ، «اَلسَّلامُ  عَلَيْكِ يا  بِنْتَ  رَسُولِ اللّهِ،

اَلسَّلامُ  عَلَيْكِ يا  بِنْتَ  نَبِىِّ اللّهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ خَلِيلِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ

يا بِنْتَ  اَمِينِ اللّهِ ، اَلسَّلامُ  عَلَيْكِ  يا  بِنْتَ  خَيْرِ خَلْقِ اللّهِ ، اُشْهِدُ  اللّهَ وَ رَسُولَهُ

وَ مَلائِكَتَهُ  اَنِّى راض عَمَّنْ رَضِيتِ عَنْهُ، ساخِطٌ عَلى مَنْ سَخَطْتِ عَلَيْهِ، مُتَبَرِّئٌ

مِمَّنْ تَبَرَّأْتِ مِنْهُ، مُوال لِمَنْ والَيْتِ، مُعاد لِمَنْ عادَيْتِ، مُبْغِضٌ لِمَنْ اَبْغَضْتِ،

مُحِبٌّ لِمَنْ اَحْبَبْتِ، وَكَفى بِاللّهِ شَهِيداً وَحَسِيباً وَجازِياً وَمُثِيباً»

التماس دعا

 زهــــرا اگر نبود...

وقتی دل، تنها کالائیست که خدا شکسته ی آن را می خرد

پس چرا من به دست کسی که دلم را شکست بوسه نزنم؟

تو صادقانه گفتی در خانه قلبت هیچ جایی برای من نیست

من بر قلب سنگی ات بوسه می زنم که با من صادق بود

 ***

یارب تو او را همچو من بر غم گرفتارش مکن 

در شهر غربت ای خدا هرگز تو ازارش مکن

هر چند او از رفتنش چشمان من گریان نمود

لیک ای خدای مهربان از غصه پر بارش مکن

میتوانستم

میتوانستم ناله کنم ....خندیدم

میتوانستم شکایت کنم....قدردانی کردم

میتوانستم فریاد بزنم....سکوت کردم

میتوانستم نفرین کنم ....دعا کردم

میتوانستم ویران کنم....ساختم

میتوانستم تحقیر کنم ....خودرا شکستم

میتوانستم برانمت....بدرقه ات کردم

یادم باشد...حرفی نزنم که به کسی بر بخورد

نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد

راهی نروم که بیراه باشد

خطی ننویسم که آزار دهد کسی را....

یادم باشد که روزگار خوش است....

-----------------------------------------------------------------

خواستم كه شيدايت كنم مفتون چشمانت
شدم
در عشق رسوايت كنم پای بند پيمانت شدم
خواستم سخن از دل بگم
ديدم دل ميبری ، دين ميبری ، مومن به ايمانت شدم
گفتم مرحم نهم بر زخم خويش سازش كنم با اخم خويش
بيهوده بود تجويز من محتاج به درمانت شدم
خواستم پنهان كنم اين راز را اين سوز و اين گداز را
غافل كه من انگشت نمای شهر و سامانت شدم

----------------------------------------------------------

چشمهاي تو مرا وعده باران دادند
به تنِ مرده من روح و دل و جان دادند
شوقِ برخاستن و زندگی تازه به اين
منِ دلواپسِ از خويش گريزان دادند
خش خشِ گام كسی بود كه می‏آمد و باز
مژده عيد در اندوه زمستان دادند
چشمهای‏تو درخشيد و در آن ظلمت محض
به بلندای شبِ يخزده پايان دادند
آمدی مثل بهاری كه می آيد از راه
يك سبد ياس به هر شاخه عريان دادند
دستهای تو ز هر پنجره رُفتند غبار
و به تنديس همه آينه‏ها جان دادند
كاش باز آيد و اندوه مرا دريابد
چشمهايی كه مرا وعده باران دادند

----------------------------------------------

بعد از این "عشق" به هر "عشق" جهان می خندم!
هرکه آرد سخن از "عشق" به آن می خندم...
روزی از "عشق" دلم سوخت و خاکستر شد!
بعد از این سوز، به هر سوز جهان می خندم!!!
خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است...
کارم از گریه گذشته، که به آن می خندم...

----------------------------------------------------

ببار ای باران ، ببار که غم از دلم رفتنی نیست
اشکهای روی گونه ام دیدنی نیست
ببار ای باران که این تنهایی تمام شدنی نیست
آن لحظه های زیبا تکرار شدنی نیست
ببار ای باران که شعر تلخ جدایی خواندنی نیست
غم تلخی که در سینه دارم فراموش شدنی نیست

-------------------------------------------------

-----------------------------------------

برای تو می نویسم....
برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...
برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست...
برای تويی كه احساسم از آن وجود نازنين توست...
برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شده...
برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...
برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود کردی...
برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود کردی...
برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است...
برای تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است...
برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...
برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است...
برای تویی که آرزوهایت آرزویم است...

برای تو عزیز دلم

-------------------------------------------------------

دلم گرفته

دلم گرفته آسمون نمی تونم گریه کنم

شکنجه میشم از خودم نمی تونم شکوه کنم

انگاری کوه غصه ها رو سینه من اومده

آخ داره باورم میشه خنده به ما نیومده

دلم گرفته آسمون از خودت هم خسته ترم

تو روزگار بیکسی یه عمره که دربه درم

بسته صدای نفسم میگه که توی قفسم

من واسه آتیش زدنت یه کوله بار شب بسم

دلم گرفته آسمون یه کن منو حوصله کن

منو که از این روزگار یه خورده کمتر گله کن

منو به بازی میگیرن عقربه های ساعتم

برگه تقویم میکنه لحظه به لحظه لعنتم

آهای زمین یه لحظه تو نفس نزن

نچرخ تا آروم بگیره یه آدم شکسته تن

---------------------------------------------------------

نفرت

تو رو هر گز ندیدم وفا کنی

قطره اشکی پای من فدا کنی

وقتی من تو خاک و خون پر می زدم

تو فقط بلد بودی صفا کنی

ندیدم واسه یه بار پیش خدا

واسه خوشبختی من دعا کنی

دل من از تو  پر از نفرت شده

نتونستی  دینتو  ادا  کنی

تو اهل دروغی و نمی تونی

با دل شکسته من تا کنی

خیلی نامهربونی محاله که

خود تو هرگز تو قلبم جا کنی

نمی خوام دیگه حتی واسه یه بار

با لبات اسم منو صدا کنی

نخواستی غصه های فراوونو

از دل مجنون من جدا کنی

اگه می دونستم اون روز میرسه

که به سادگی منو حاشا کنی

نمی ذاشتمت یه عمر بشینی و

دروغکی منو تماشا کنی

نمی ذارم بیشتر از این بمونی

آرزوهای منو فنا کنی

چاره ای به غیر از این نداری تو

جزء اینکه همیشگی ودا کنی

-------------------------------------------------

در خواب منم هستی

دیشب بخوابم آمدی ای گل زیبای من

می را به شادی ریختی در ساغر من

همراه و همسازم شدی ای باعث شادیم

در بی کسی یارم شدی ای عاشق شیدای من

دیوانه بودم و گشتم از دوری تو دیوانه تر

از دیدنت باران گرفت این چشم خون پالای من

دیشب به من گفتی که فصل دوری و هجران گذشت

شادان شدم به گفتم به خود روشن دنیای من

شد باورم گفتارت ای محبوب دل چرا که تو

سرمست و شادان آمدی در خلوت رویای من

ای مهربان ای باوفا ای یار دست آموز من

گفتم که شاید روی تو تسکین دهد غمهای من

----------------------------------------------

کاش های من

کاش می شد همچو بلبل پر کشم

با همه گلها دمی صحبت کنم

از برای گفتن اسرار دل

لحظه ای با هر گلی خلوت کنم

کاش می شد که در اطراف شمع

می شدم چون عاشق دیوانه ای

دیده را می دوختم بر اشک شمع

در طوافش می شدم پرواته ای

کاش نیروی نهایت داشتم

می رسیدم بر در هر خانه ای

تا که نگذارم ز روی ظلم و کین

ظالمی ویران کند کاشانه ای

کاش می شد تا که در دنیای ما

این همه اندوه در دلها نبود

سینه می شد مملو از شوق وصال

غربت و هجر و جدائیها نبود

کاش می شد یک طبیبی می شدم

تا که درد عاشقان درمان کنم

با تمام درد خود کوشش کنم

تا که شاید چهره ای خندان کنم

                                        -----------------------------------------------------                                                           

روياي من

ای نگاه سبز تو آيينه فردای من

آبی چشمان تو زيباترين دريای من

مثل گلهای غزل مثل كبوترهای عشق

غرق شادی مي شود با ياد تو رويای من

نوبهار زندگي يك فصل از لبخند توست

خنده ات را دوست دارم ای گل زيبای من

كاش می شد زندگی را اشك را احساس را

هديه می دادم به تو  ای عشق بی همتای من

دستهای مهربانت بين ما پل می زند

لحظه ای كه می كشی تصويری از فردای من

-----------------------------------------------------------

عشقبازی کار هر شیاد نیست این شکار دام هر صیاد نیست

عاشقی را قابلیت لازم است طالب حق را حقیقت لازم است

عشق از معشوق اول سر زند پس به عاشق جلوه ی دیگر زند

 
-----------------------------------
تقدیم به آنهایی که عشق پاک رابرعشق پلید ترجیح می دهند...

تقدیم به عاشقانی که به نام معشوق زنده اند...

تقدیم به فرهادوشیرین صفتان تاریخ...

تقدیم به آنانی که در راه عشق می سوزندومثل شمع آب می شوند وبه

خاطرمعشوق جان به جان آفرین می سپارند...

-------------------------------
یاد آن روز که در صفحه شطرنج رخت..

شاه عشق بودم و با کیش رخت مات شدم..

گرچه در صفحه شطرنج رخت مات شدم..

در حقیقت باختم اما فراموشم مکن..

----------------------------------

نازنینم اگرروزی زمانه خواست از روی نامهربانی بین منوتو فاصله افکند

 این راز را برایم آشکار مکن و بگذار

 مانندیوسف گمگشته در ره عشقت باقی بمانم
---------------------------------
کسی به جز تویارمن نیست
گذشتن از تو کارمن نیست
به جز خیال تو هنوزم
ببین کسی کنارمن نیست
-------------------------------
کیست که غربت رفته را یاد کند

دل غربت زده راشادکند

من نوشتم این سخن ازبهردوست

تا بداند این دلم تا ابد درفکراوست
-----------------------------------
بگذار نگاهمان نه به هوس ،که به عشق در هم گره بخورد ...
بگذار دلم براي تو باشد ...
بگذار قلبم براي تو بتپد ...
بگذار آرزوهايم با تو باشد ... براي تو ... به خاطر تو ...
بگذار خيال کنم دوستم داري ...
و از اين خيال شبها تا سپيدي روز با ستاره ها باشم ...
-----------------------------------

آغوشتوبه غیر من واسه هیشکی وانکن

منو از این دلخوشیها آرامشم جدا نکن
-----------------------------------
جدایی درد بی درمان عشق است
جدایی حرف بی پایان عشق است
جدایی قصه های تلخ دارد
جدایی ناله های سخت دارد
جدایی شاه بی پایان عشق است
جدایی راز بی پایان عشق است
جدایی گریه وفریاد دارد
جدایی مرگ دارد درد دارد
خدایا دور کن درد جدایی
که بی زارم دگر از آشنایی
--------------------------------

در عمق قلبم آرزويى است براى آغاز . . .
من در احساساتم ميميرم
دنياي من در خيال است
من در روياهايم زندگي مي كنم بلى در روياهايم . . .
تو در قلب من هستى
تو در وجود منى
هر جا كه بروم
جلوه گرش خواهم بودوخواهم كرد
... تورا بى پايان دوست دارم ...
و تا هميشه نگه خواهم داشت حضور سبزت را اى عزيزترينم
--------------------------------

میخوام بگم دوست دارم هر جا باشی هرجا باشم
تو شادی و توی غما میخوام کنار تو باشم
میخوام بگم دوست دارم بگم تو قلب من تویی
اگه که درمون ندارم بدون که درد من تویی
میخوام بگم دوست دارم یه عالمه خیلی زیاد
شب که بهت فکر میکنم من دیگه خوابم نمیاد
میخوام بگم دوست دارم میخوام که اینو بدونی
اگه نمیتونم بگم اینو تو شعرام بخونی

--------------------------------
 

اگه تورو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش

اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش

منو ببخش من نمیخوام تورو به ماه نشون بدم

نشونیتو نه به شبو نه دست آسمون بدم

منو ببخش اگه میخوام تورو فقط واسه خودم

ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم

------------------------------------------------

سفر عشق

عشق من در سفر عشق خطر باید کرد
سینه را بر سر مقصود سپر باید کرد

از شب و ظلمت و از ظلم نباید ترسید
تا به خورشید فقط ذکر سحر باید کرد

به وصال دل از این راه خبر باید داد
و جهان را هم از این راز خبر باید کرد

تیغه ی درد اگر از رگ و جان داشت گذر
عاقبت از لبه ی تیغ گذر باید کرد

موج در موج اگر شاهد دریا با شیم
قطره قطره به دل دوست اثر باید کرد

از سفر جز هنر عشق نباید آموخت
از دل خود به دل دوست سفر باید کرد

یار من چرخ به دلخواه نخواهد چرخید
تا بدانی به چه تدبیر هنر باید کرد

فتح این قله ی آزاد به آسانی نیست

عشق من در سفر عشق خطر باید کرد

 ------------------------------------------------------------------

تنهایی

تنها یک تنها میداند که تنهایی تنها درد یک تنها نیست .

هیچ وقت خودت را برای کسی شرح نده

کسی که تو را دوست داشته باشد نیازی به این کار نیست

و کسی  تورا دوست  ندارد آن را باور نخواهد کرد.....

 ---------------------------------------------------------------

گفتم برو از اینجا  گفتم که از تو سيرم 

                         اين اشتباه من بود حرفمو پس ميگيرم

ميخوام منو ببخشي به مهلتي دوباره

                        نرو که زوده رفتن نذار چشام بباره

من از تو ياد گرفتم که تن به شب نبازم

                         نرو بمون پيشم تا سياه نپوشه سازم

بي تو نميخوام اينجا حتي يه لحظه باشم

                        من زود زود ميميرم اگه ازت جدا شم

منو ببخش اگه من اشک تو چشات نشوندم

                        اگه با اشتباهم دل تو رو سوزوندم

منو ببخش عزيزم بگذر تو از گناهم

                      نزار بسوزه عمرم به پاي اشتباهم

دلم از خودم گرفته گله اي از تو ندارم

                      به خدا تنهايي هامو پاي تو من نميزارم

قلب من اگه شکسته تو نبودي باعث اون

                      تو بدي نکردي هيچوقت با من زار و پريشون

غصه هامو اگه گفتم تو چرا به دل گرفتي

                     کي بهت گفته که داري از چشاي من مي افتي

تو که نور اين چشامي نه يه قطره اشک ناچيز

                     نبينم دلت بگيره بشي از بهونه لبريز

نميخوام حتي يه  لحظه شک بيفته تو وجودت

                      فکر کني فرقي نداره واسه من بود و نبودت

نميخوام تو اين غريبي تو بشي شريک دردام

                     چه جوري بگم عزيزم سوختن تو رو  نميخوام

 -------------------------------------------------------------

روي دلاي آدما هرگز حسابي وا نكن

از در نشد از پنجره زوري خودت رو جا نكن

آدمكاي شهر ما بازيگرايي قابلن

وقتش بشه يواشكي رو قلب هم پا ميذارن

تو قتلگاه آرزو آدم كشي زرنگيه

شيطونك مغزاي ما دلداده دو رنگيه

دلخوشي هاي الكي،وعده هاي دروغكي

آدمكاي شب زده قلبا رو ويرون ميكنن

دل ستاره منو از زندگي خون ميكنن

ستاره ها لحظه هارو با تنهايي رنگ ميزنن

به بخت هر ستاره اي آدمكا چنگ ميزنن

 -------------------------------------------------------

درباره من

ای کاش

کاش این دل بی قرار تو نبود

کاش چشمهایم مست چشمانت نبود

کاش عاشق بودنم بیهوده بود

کاش دنیایم پر از پروانه ی عاشق نبود

کاش با تو می رسیدم بی صدا

کاش دستانت نوازشگر نبود

کاش لبهایت سکوت عشق را آموخته

کاش امشب شعر من درد تو را درمان نبود

 -------------------------------------------------------------

میخوام بگم دوستت دارم ولی روم نمیشه

این دل بیقرار من یه لحظه آروم نمیشه

میخوام بگم دوست دارم میخوام که با تو بمونم

شعرای عاشقونمو فقط واسه تو بخونم

میخوام بگم دوست دارم هر جا باشی هرجا باشم

تو شادی و توی غما میخوام کنار تو باشم

میخوام بگم دوست دارم بگم تو قلب من تویی

اگه که درمون ندارم بدون که درد من تویی

میخوام بگم دوست دارم یه عالمه خیلی زیاد

شب که بهت فکر میکنم من دیگه خوابم نمیاد

میخوام بگم دوست دارم میخوام که اینو بدونی

اگه نمیتونم بگم اینو تو شعرام بخونی..........

---------------------------------------------------

چه زیباست نوشتن ، وقتی میدانی او میخواند
چه زیباست سرودن ، وقتی میدانی او میشنود
و چه زیباست دیوانگی به خاطر او ، وقتی میدانی او میبیند

-----------------------------------------------------

من که دلخونم تو مجنونم نکن / من که مجنونم تومجنونم نکن

گفت ای دیوانه لیلایت منم / در رگت پنهانو پیدایت منم

 سالها با جور لیلا ساختی / من در کنارت بودمو نشناختی

------------------------------------------------------------------------

تو بارانی و من باران پرستم
تو دریایی و من موج تو هستم
اگر روزی بپرسی باز گویم
تو من هستی و من نقش تو هستم...

 --------------------------------------------------------------------------

آن عشق که دیده گریه آموخت از او

دل در غم او نشست و جان سوخت از او

امروز نگاه کن که جان و دل من

جز یادی و حسرتی چه اندوخت از او.........

 -----------------------------------------------------------------

زندگی یک ارزوی دور نیست ...

زندگی یک جست و جوی کور نیست ...

زیستن در پیله ی پروانه چیست ...؟!

                          زندگی کن زندگی افسانه نیست ...

گوش کن ...!!

                     دریا صدایت میزند !

                     هر چه نا پیدا صدایت می زند !

                                          جنگل خاموش میداند تورا ...

                                          با صدایی سبز می خواند تورا ...

اتشی در جان توست ...

قمری تنها پی دستان توست ...

                                          پیله ی پروانه از دنیا جداست ...

                                          زندگی یک مقصد بی انتهاست ...

              هیچ جایی انتهای راه نیست !

                              این تمامش ماجرای زندگیست ...!!!

در خواب دیدم که با خدا گفت و گو می کنم...

خدا فرمود: چه سوالاتی در ذهن داری که می خواهی از من بپرسی؟

گفتم:چه چیز بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب می کند؟

فرمود: این که آن ها از بودن در دوران کودکی ملول می شوند

عجله دارن که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکی را می خورند

این که سلامتی شان را صرف بدست آوردن پول می کنند و بعد پول شان

را خرج حفظ سلامتی شان می کنند.

این که با نگرانی نسبت به آینده زمان حال را فراموش می کنند آن چنان که دیگر

نه در آینده زندگی می کنند و نه در حال.

این که چنان زندگی می کنند که گویی هر گز نخواهند مرد و چنان می میرند

که گویی هر گز زنده نبوده اند.

پرسیدم : به عنوان خالق انسان ها می خواهید آن ها چه درس هایی از زندگی

را یاد بگیرند؟

خداوند با لبخند فرمود:

یاد بگیرند:که نمی توان دیگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد.

اما می توان محبوب دیگران شد.

یاد بگیرند :که خوب نیست خود را با دیگران مقایسه کنند

یاد بگیرند:ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری دارد.

بلکه کسی است که نیاز کمتری دارد.

یاد بگیرند: که ظرف چند ثانیه می توانیم زخمی عمیق در دل کسانی که

دوست شان داریم ایجاد کنیم ولی سالها وقت لازم است تا آن زخم را التیام یابد.

یاد بگیرند: که ببخشند.

یاد بگیرند: کسانی هستند که آن ها را عمیقا دوست دارند

اما بلد نیستند احساس شان را ابراز کنند.

یاد بگیرند: که همیشه کافی نیست دیگران آن ها را ببخشند بلکه خودشان

هم باید خود را ببخشند.

و یاد بگیرند : که من اینجا هستم برای همیشه....

و ناظر اعمالشان.... تا ابد......

**********************************************************************************

بی دلیل مینویسم

بی گناه بودم مرا دارم زدند

خنجری بر قلب بیمارم زدند

آن که با ما بود از ما میگریخت

چند روزیست که حالم دیدنیست

حال من از اینو آن پرسیدنی است

گاه بر روی زمین زل میزنم

گاه به حافظ تفعل میزنم

حافظ رندانه فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت

ماز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

**********************************************************************************

آموخته ام که.....

آموخته ام که همیشه کسی هست که به ما احتیاج دارد

آموخته ام که هیچ وقت  هیچ وقت قضاوت نکنم

آموخته ام که انسانهای بزرگ هم اشتباه می کنند

آموخته ام که همیشه همیشه بخندم

آموخته ام که که هرگز نگذارم کسی عصبانیتم را ببیند

آموخته ام که هرگاه که ترسیده ام شکست خورده ام

آموخته ام که غرور انسان ها رو هر گز نشکنم

آموخته ام که هر گز وابسته کسی نباشم

آموخته ام که زمان زیادی نیاز است تا به آن شخصی تبدیل

شوم که آرزویش ر ادارم

آموخته ام که گاهی اوقات از کسانی که اتنظار دارم در هنگام

شکست مرا یاری کنن سخت ترین ضربه را توسط آنها خواهم خورد

آموخته ام که گاهی اوقات حق دارم عصبانی شوم اما این حق را ندارم

که ظا لم و ستم کار باشم

آموخته ام که زندگی را از طبیعت بیاموزم

چون بید متواضع باشم  چون سرو قامت  مثل صنوبر صبور  مثل بلوط مقاوم

مثل رود روان  مثل خورشید با سخاوت  و مثل ابر با کرامت باشم

***************************************************************

پیش بی درد دمی صحبتی از درد مکن

شاخه سبز دلت را به خطا زرد مکن

مرد اگر نیست در این شهر کوه هست

تکیه بر کوه کن و تکیه به نامرد مکن

***********************************************************************************************************

عشق فراموش کردن نیست بلکه بخشیدن است

عشق گوش کردن نیست بلکه درک کردن است

عشق دیدن نیست بلکه احساس کردن است

عشق جا زدن و کنار کشیدن نیست

بلکه صبر صبر کردن و ادامه دادن است

***********************************************************************************************************

زندگی.....

زندگی یک بازی درد آور است

زندگی یک اول بی آخر است

زندگی کردیم اما باختیم

کاخ خود را روی دریا ساختیم

لمس باید کرد این اندوه را

بر کمر باید کشید این کوه را

زندگی با این همه غمها خوش است

با همان پیش و همین کم ها خوش است

زندگی را باید خوب آزمود

اهل صبر و غصه و اندوه بود

باختیم هیچ شاکی نیستیم

بر زمین خوردیم خاکی نیستیم

***************************************************************

الهی!
الهی! راز دل گفتن دشوار است و نگفتن دشوارتر
الهی! چگونه خاموش باشم كه دل در جوش و خروش است

 و چگونه سخن گویم كه خرد مدهوش و بیهوش است
الهی! ما همه بیچارهایم و تنها تو چاره ای و ما همه هیچ كاره ایم
و تنها تو كاره ای
الهی! چون عوامل طاحونه چشم بسته و تن خسته ام،

راه بسیار می روم و مسافتی نمی پیمایم.

 وای من اگر دستم نگیری و رهایی ام ندهی
الهی! خودت آگاهی كه دریای دلم را جزر و مدّ است
الهی! ناتوانم و در راهم و گردنه های سخت در پیش است
و رهزنهای بسیار در كمین و بار گران بر دوش.
الهی! از روی آفتاب و ماه و ستارگان شرمنده ام
از انس و جان شرمنده ام، حتی از روی شیطان شرمنده ام
كه همه در كار خود استوارند و این من سست عهد و ناپایدار

الهی! وای بر من اگر دانشم رهزنم شود و كتابم حجابم
خدایا : من که هستم تا چیزی بگویم

که تو خود همه چیز را می دانی .

چگونه همیشه به یادت باشم وقتی که فقط در رنجها صدایت می کنم ؟

و چگونه صدایت کنم در حالی که می دانم فاصله ، توهمی بیش نیست .
خدایا : همواره با من بمان و تنهایم مگذار .

بگذار نخی به انگشتانم ببندم تا هرگز فراموشت نکنم

 که تجربهً آرامش تنها با تو میسر است ...
وقتی که فکرش را می کنم اگر قطره آبی کم بود

 کل هستی احساس تشنگی می کرد،

دستم نمی رود گلی را بچینم مبادا ستاره ای لطمه ببیند .

اگر زندگی ام انطور است که می خواهی ،

بی قراری ام را کنار می گذارم و آرام می گیرم.......

******************************************************************* 

بر چهره پر ز نور مهدی (ع) صلوات

بر جان و دل صبور مهدی (ع) صلوات

تا   امر  فرج   شود  مهیا  بفرست

بهر فرج  و  ظهور  مهدی (ع) صلوات

*****************************************************************

دیریست غریبه ای مرا می پاید

عاشق شده بر دو چشم مستم شاید

امروز دلم حقیقتی را فهمید

دیوانه زدیوانه خوشش می آید

 ******************************************************************

رفتنت را ديدم

تو به من خنديدي

آتش برق نگاهت دل من را آتش زد

و مرا در پس يک بغض غريب

در ميان برهوتي تاريک

پشت يک خاطره سرد و تهي

با دلي سنگ رهايم کردي

و تو بي آنکه نگاهي بکني به دل خسته و آزرده من

رفتنت را ديدم

تا به آنجا که نگاهم سو داشت

و تو در آخر اين قصه تلخ محو شدي

باورم نيست که ديگر رفتي

اشک من بدرقه راهت باد

 *****************************************************************

اگه یه روز فراموش کردم خدای بزرگی دارم

... تو فراموش نکن که بنده کوچیکی داری ......

مادرم دستهـــــاي تـــــو گهواره من

دو چـــــشم تو چــــراغ خونه من

بجزء تـــــو از همــــه دنيا بـــريدم

که عاشــــق تر ز تو هــرگز نديدم

ببوســم پينه...دستـــــاي پاکــت

ببوسم صورت چــون قرص ماهت

مادر اي قبله راه سعــــــادت

نــدارم ذره اي از تــــــو شــــکايت

تو رو هم چــون نفسها دوست دارم

که جون مـــــن تويي تا بي نهايت.....

دلتنگی

دلم گرفته است،دلم به اندازه ی غروب،

به اندازه ی تک درختی در کویر گرفته است  ...

دلم به اندازه ی بغض پرنده ای که می پرد

و در ملکوت دور افق گم می شود ...

به اندازه ی جامی سرشار

از سرخی و سیاهی مرگ ...

نمی دانم بوی شوقی که از نفس های غمناک

این شب به جان می رسد از کرانه های

وصال توست یا از نرگس های مستی

که بر کنار جاده انتظار روییده اند؟

دلم برای سکوت شب همیشه تنگ است...

دلم می خواهد دفتر دلتنگیم را باز کنم و

از شب سرد و ساکتم،حرفها بگویم .

دلم می خواهد همه بدانند که اهنگ عبور

را با تمام وجود احساس می کنم و

اشک های بدرقه گر عزیزم را سرازیر می کنم .

چه بگویم از هزاران امید سبزی که

در خانه ی دلم ویران می شوند ؟؟

چه بگویم از شب های منحوسی که

سپید خاموش را فریاد می زنند ؟؟!!

بال هایم می سوزند،بال های بی عروجم

بال هایی که در قفس مانده اند و

از پشت میله ها فغان سر می دهند . چه کنم ؟؟

میان کوچه های شب منم همپا...

منم تصویر تنهایی... منم دلتنگ شب ...

دلم برای سکوت شب همیشه تنگ است ...

و اینها بهانه ایست

دلم بیش از همه برای تو تنگ است ....

مرا به یاد بیاور. مرا از یاد مبر.

که انعکاس صدایم درون شب جاری است ...

***********************************************************************************************************

کاش می شد که خدا

اجازه ظهورت می داد

کاش می شد

که در این دیار غربت

ومیان موج غمها

به سکوت سرد وسنگین

رخصت خاتمه می داد

کاش می شد

جمعه ما

شاهد ابروی زیبای تو می شد

دیده نا قابل ما

فرش کیسوی تو می شد

کاش می شد

انتظار منتظر بپایان رسد

وهوا میزبان یاسها و

نسترنها

خاک پای مهدی زهرا شود

کاش می شد

تو هم از انتظار خسته شوی و

برای فرج دعا کنی

کاش می شد

*************************************************************************************************

صبح روزی ، پشت در می آید و من نیستم
قصه دنیا به سر می آید و من نیستم

یک نفر دلواپسم این پا و آن پا می کند
کاری از من بلکه بر می آید ومن نیستم

خواب و بیداری خدایا بازهم سر می رسد
نامه هایم از سفر می آید و من نیستم

هرچه می رفتم به نبش کوچه او دیگر نبود
روزی آخر یک نفر می آید و من نیستم

در خیابان در اتاقم روی کاغذ پشت میز
شعر تازه آنقدر می آید و من نیستم

بعد ها اطراف جای شب نشینی های من
بوی عشق تازه تر می آید ومن نیستم

بعد ها وقتی که تنها خاطراتم مانده است
 عشق روزی رهگذر می آید ومن نیستم

***************************************************************

روزگارت بر مراد..

روزهایت شاد شاد ...

آسمانت بی غبار ...

سهم چشمانت بهار ...

قلبت از هر غصه دور....

بزم عشقت پر سرور....

بخت و تقدیرت قشنگ....

عمرشیرینت بلند....

سرنوشتت تابناک ...

جسم و روحت پاک پاک....

************************************************************* 

 نکنه یادمــون بــره  

خاطـرمــان بـاشـد

به یاد هـم باشیـم

نکنـد

سـال هـا بعد در گـذر از جـاده هـا

بـی تفـاوت از کنـار هم بگـذریـم

و بگوییـم

آن غریبـه چقـدر شبیه خاطـراتـــم بود...

****************************************************************

خداوندا من با تمام کوچکیم یک چیز بیشتر از تو دارم  و آن هم خدای است که من دارم و تو نداری....

 *****************************************************************

بگو آیا به یاد من دمی سر می کنی یا نه.....

تو هم یادی ز پرواز کبوتر می کنی یانه.....

دل من تشنه و خواهان یک جرعه نگاه توست.....

مرا در شهد چشمانت شناور می کنی یا نه.....

هزاران بار گفتم دوستت دارم عزیز دل

بگو احساس قلبم را تو باور می کنی یانه....

تمام شعرهای سبز و نارنجی برای توست

غزلهای مرا ایا تو از بر می کنی یا نه......

نوشتم نام زیبای تو را بر صفحه قلبم

توایا اسم من را ثبت دفتر می کنی یا نه......

وحرف اخر من این که شبهای سیاهم را

به مهتاب خود منور می کنی یا نه.....

 ****************************************************************

<<<نشنو از نی،نی نفیری بی نواست>>>

<<<بشنو از دل ، دل حریم کبریاست>>>

<<<نی بسوزد خاک و خاکستر شود>>>

<<<دل بسوزد خانه ی دلبر شود>>>

************************************************************

من که رفتم بنویسید دمش گرم نبود

بنویسید صدا بود ولی نرم نبود

خانه درخاک وخدا داشت تماشایی بود

بنویسید یه خط مانده به تنهایی بود

بنویسید که با ماه کبوتر می چید

از لب زاغچه ها بوسه باور می چید

بنویسید که با  چلچله ها الفت داشت

اهل دل بود و بافاصله ها نسبت داشت

دلش از زمزمه نور عطش  می بارید

ریشه در ماه ولی روی زمین می جوشید

بنویسید زبان داشت ولی لال نشد

بنویسید که پوسید ولی کال نشد

پر طوفان غزل بود ولی سیل نداشت

بنویسید که دل داشت ولی میل نداشت

پنجه بر پنجره روشن فردا می زد

وسعت حوصله اش طعنه به دریا می زد

بنویسید به قانون عطش آب نداد

و کسی کودک احساسش را تاب نداد

سرد و سرمازده از سمت کویر آمده بود

کودکی که در هیات پیر آمده بود

تا صدای دل خود چند تپش فاصله داشت

گاه با فلسفه تنهایی کمی مسئله داشت

بنویسید که.......

***************************************************************۸

ره دل

خداوندا دلم را چاره گر چیست
حدیث آرزوهای من کیست

                                خداوندا دلم طاقت ندارد
                                چنین بی کس شدن باور ندارد

دلم را گفتگوهای فراوان
خداوندا رسان یاری ز خوبان

                                خداوندا دلم زار است و حیران
                                پریشانم پریشانم پریشان

دلم خسته شد از دست زمانه
که کی میزند عشق جوانه

                               مرا شوری به دل آهی به سینه
                               کجا یابم من از دوست نشانه

خداوندا اگر خسته اگر از دل بریدم
تو خود دانی چه ها از دل کشیدم

                              مرا عشقی به سر شوری دگر بود
                              هوای دلبری هر دم به سر بود

ولی آن بی وفا با ما چه ها کرد
که تا آخر مرا در خود رها کرد

دیدم تک درختی در بیابان
یک دم آرمیدم به زیر سایبان

                                     در میان شاخه ها دیدم لانه ها
                                    ساخته بودند از عشق جفت جف پرنده ها

شور و غوغائی بود وفرخندگی
آن درخت سبز می خواند سرود زندگی

                                    بدو گفتم : عجب سر زنده ای
                                    با رفیقان چه خوش بنشسته ای

گفت : مرا این ظاهر خندان مبین
این همه مستی و شادی را نبین

                                   بر خلاف ظاهر شاد برون
                                   بیا تا بگویم با تو اسرار درون

گر تو خواهی بشنوی درد دلم
یک دمی بنشین کنار منزلم

                                  گر که خندان می کنم مخلوق را
                                  جمله این بی پناهان محجوب را

چون نمی خواهم بپوسم از تکی
از این همه دلتنگی و دلواپسی

                                  مبنای قضاوت را منه بر ظاهرم
                                  چشم دل باز کن که بینی باطنم

هر که را در این جهان او آفرید
از برایش مرحمی از دل دمید

                                  لیک من درمانده ام
                                  از برای چه گرفتار مانده ام

نیست پایی از برای رفتنی
تا بیابم گوشه ای یک مرهمی

                                  باورم کن دوست من وامانده ام
                                  از دل و عشق و جنون جا مانده ام

یا رب این نیست سزای دل ما تنهایی
که به لب خنده وخون چکدازدل بردامنم ازتنهایی

                                    شنیدم چون سخن های درخت
                                    فرو رفتم در افکار خود سخت

دیدم که بسیاری ز ما همچو درختی تکیم
در میان جمع اما تنها و تکیم

                                   بی پر و بالیم چون پرنده در قفس
                                   در حسرت داشتن یاری هم نفس

********************************************************************

عشق افسانه است

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا دیوانه است

میروم شاید فراموشت کنم

در فراموشی هم آغوشت کنم

                              میروم از رفتن من شاد باش 

                              از عذاب دیدنم آزاد باش

                              آرزو دارم بفهمی درد را

                             تلخی برخوردهای سرد را

                                                           آرزو دارم شبی تنها شوی                               

                                       لحظه ای هم غصه با غم ها شوی                                                      

                                                                    آرزو دارم بفهمی درد چیست                                 
               
                                                            آرزویت بوده هر دم آرزوم         

                                                        من که هر لحظه تو را یاد کنم              

                                                        با یاد تو هر دم دل خود شاد کنم                 

              من که در بازی عشق باخته ام

            در کنج خرابه خانه ای ساخته ام

              در کنج خرابه به تو من فکر کنم

             با هر نفسم اسم تو را ذکر کنم

                                                     با ذکر تو در دل آتش افروخته ام                           

                                                     در بازی عشق عاقبت سوخته ام                  

                                                     من که هر دم سوخته ام در غم تو                

                                                     عاقبت جان بدهم در ره تو . . . !                    

**************************************************************** 

بگیر این گل را از من یادبودی

که تنها لایق این گل تو بودی

فراوان آمدند این گل بگیرند

ندادم چون عزیز من تو بودی

******************************************************************** 

 اگه روزی خواستی

اگه روزی خواستی گریه کنی به من بگوقول نمیدم

 بتونم بخندونمت امامیتونم باهات گریه کنم...

اگه روزی خواستی ازاینجابری نترس به من بگوقول نمیدم

 توراازرفتن بازدارم ولی میتونم باهات بیام...

اگه روزی نخواستی صدای کسی روبشنوی ...

به من بگوقول میدم سکوت کنم...

امااگرروزی صدایم کردی وپاسخی نشنیدی زودبیاو

مراببین شایداین منم که به تسلای تونیازدارم.

***************************************************** 

خدایا

آنکه در تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت

به حق تنهائیت تنهای تنهایش نزار

 ****************************************************

گفتمش در عشق پا برجاست دل

گر گشایی چشم دل ، زیباست دل

گر تو ذورحمان شوی دریاست دل

بی تو شام بی فرداست دل

دل زعشق روی تو حیران شده

در پی عشق تو سرگردان شده

گفت در عشقت وفادارم بدان

من تو را بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را بسر دارم بدان

چون تویی مخمور خمارم بدان

با تو شادی می شود غم های من

با تو زیبا می شود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده

دل زجادوی رخت افزون شده

جز تو هر یادی به دل مدفون شده

عالم از زیبایی ات مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش

طعمه بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود

بهر کس جز او در این دل جا نبود

دیده جز بر روی او بینا نبود

همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود

در نجابت در نکوهی طاق بود

روزگار اما وفا با ما نداشت

طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت

بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بود و بس

حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار ما را از جدایی غم نبود

در غمش مجنون عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود

سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست

ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست

این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رفت

رفت و با دلدار دیگر عهد بست

با که گویم او که هم خون من است

خصم جان و تشنه خون من است

بخت بد بین وصل او قسمت نشد

این گدا مشمول آن رحمت نشد

آن طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست

با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

از غمش با دود و دم همدم شدم

باده نوش غصه او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم

ذره ذره آب گشتم کم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را

سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر

بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون کن زسر

دیشب از کف رفت فردا را نگر

آخر این یک بار از من بشنو پند

بر منو بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود

عشق دیرین گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آید به رود

ماهی بیچاره اما مرده بود

بعد از این هم آشیانت هر کس است

باش با او یاد تو ما را بس است...

من را خدا برای تو زن آفریده است

آری فقط برای"تو" ،"من" آفریده است

حوای روز هفتم دنیا که گفته بود

او را برای عشق شدن آفریده است

تکمیل می شوی به لطیفی یک بهشت

با این تنی که جنس سمن آفریده است

با چشمی از بهار که آن را به زندگی

همرنگ چشمهای چمن آفریده است

بشنو زبان وسوسه ای را که زنده است:

من را خدا برای تو زن آفریده است.......

********************************************************* 

آدمهای ساده را دوست دارم.
همان ها که بدی هیچ کس را باور ندارند.
همان ها که برای همه لبخند دارند.
همان ها که همیشه هستند،
برای همه هستند.
آدمهای ساده را
باید مثل یک تابلوی نقاشی
ساعتها تماشا کرد؛
عمرشان کوتاه است.
بس که هر کسی از راه می رسد
یا ازشان سوء استفاده می کند یا
زمینشان میزند
یا درس ساده نبودن بهشان می دهد.
آدم های ساده را دوست دارم.
بوی ناب “ آدم” می دهند

 ******************************************************

خیالت راحت باشه عزیزم

من خوبه خوبم

تو به فکر خودت باش

من روبه سقوطم

 خیالت راحت باشه

همیشه

تو کردی منو محزون

تو که خیالت راحته

من شدم پریشون

******************************************************* 

یه سالی میشه

یه سالی میشه تو قلبمی

یادته میگفتی  همدمی

یه سالی شد که با همیم

اما باز بی خبر ازحال همیم

تو این حوالی بود که اومدی

با مهربونی به دل نشستی

تو این حوالی شد که رفتی

با بیقراری تنهام گذاشتی

منم با این تنهایی ها میسازم

بزار اقرار کنم بی تو کم میارم

بی تو ،تو این دلم غم میکارم

 ****************************************************

بخواب آرام ای عشقم که من بیدار بیدارم

فراقت تا سحر هر دم کند بیمار بیمارم

بخواب آرام جان من کنارت بودم و هستم

بخواب آرام من امشب چو هر شب سخت هوشیارم

تمام هستی ام خوابی ، برایت شعر می گویم

بخواب آرام تا فردا که من مشتاق دیدارم

میان سینه ام بغضی دل من گریه می خواهد

ز ترس بودن بی تو ، ز فکرش نیز بیزارم

دلم تنگ است می دانی که بی تو هیچ و تنهایم

نگر بر تلخی ام بی تو به این روز و شب تارم

چه میشد گر سحر میشد دلم بی تاب روی تو

نوازش کن مرا هر دم که من بی عشق بیمارم

به چشمانت قسم عشقم که بی عشق تو میمیرم

فدای پاکیت گردم گل زیبا و بی خارم

تمام آرزوی من ، بخواب آرام چون هستم

نوازش می کنم مویت بخواب آرام ، بیدارم

بخواب آرام ای عشقم که من بیدار بیدارم

فراقت تا سحر هر دم کند بیمار بیمارم

بخواب آرام جان من کنارت بودم و هستم

بخواب آرام من امشب چو هر شب سخت هوشیارم

تمام هستی ام خوابی ، برایت شعر می گویم

بخواب آرام تا فردا که من مشتاق دیدارم

************************************* 

گرچه از فاصله ی ماه به من دورتری

ولی انگار همین جا و همین دور و بری

خبرت هست که از خوبی خود بی خبری

بخدا خوب تر از خوب تر از خوبتری

ماه من غصه چرا...؟؟؟

آسمان را بنگر،

که هنوز،

بعد صدها شب و روز،

مثل آن روز نخست

گرم و آبی و پر از مهر،

به ما میخندد

یا زمینی راکه ،

دلش از سردی شبهای خزان نشکست و نگرفت

و در آغاز بهار

 دشتی از یاس سپید

 زیر پاهامان ریخت،

بلکه از عاطفه لبریز شد و

نفسی از سر امید کشید

تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست

ماه من غصه چرا؟

تو مرا داری و من هر شب و روز

آرزویم همه خوشبختی توست

ماه من!

دل به غم دادن و از یأس سخن ها گفتن

 کار آنهایی نیست

که خدا را دارند

ماه من!

غم و اندوه،

اگر هم روزی،

مثل باران بارید،

یادل شیشه ایت

از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا چتر

شادی واکن،

وبگو با دل خود،

که خدا هست،خدا هست

او همانی است که در تار ترین لحظه شب

 راه نورانی امید

نشانم میداد

او همانیست که هرلحظه دلش میخواهد،

همه زندگی ام

غرق شادی باشد

ماه من!

غصه اگر هست،

بگو تا باشد

معنی خوشبختی،

بودن اندوه است

این همه غم و غصه،

این همه شادی و شور،

چه بخواهی و چه نه

میوه ی یک باغند

همه را با هم و با عشق بچین،

ولی از یاد مبر،

پشت هر کوه بلند

سبزه زاریست پر از یاد خدا

و در آن باز کسی میخواند،

که خدا هست و چرا غصه؟!چرا؟

عشق یعنی با تو گشتن هم کلام / عشق یعنی انتظار یک سلام / عشق یعنی دستهای رو به دوست /عشق یعنی مرگ

راهت نکوست / عشق یعنی شاخه ای گل در سبد /عشق یعنی دل سپردن تا ابد  

سوگند

به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد / به مجنون و به لیلا شدنش می ارزد / دفتر قلب مرا واکن و نامی بنویس / سند عشق به امضا شدنش می ارزد / گرچه من تجربه ای از نرسیدن هایم / کوشش رود به دریا شدنش می ارزد  
************************************************************                

 
خدایا

به من زیستنی عطا کن

که در لحظه مرگ

بر بی ثمری لحظه ای که

برای زیستن گذشته است

حسرت نخورم

و مردنی عطا کن

که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم

بگذار تا آن را من ،خود انتخاب کنم

اما آن چنان که تو دوست داری

چگونه زیستن را تو به من بیاموز

چگونه مردن را خود خواهم آموخت

خدایا

به من زیستنی عطا کن

که در لحظه مرگ

بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است

حسرت نخورم

و مردنی عطا کن

که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم

بگذار تا آن را من ،خود انتخاب کنم

اما آن چنان که تو دوست داری

چگونه زیستن را تو به من بیاموز

چگونه مردن را خود خواهم آموخت

********************************************************************

غم جاودانه

   ز فراق سينه سوزت

                                غم سينه سوز دارم

    گل من قسم به عشقت

                                       كه نه شب، نه روز دارم

       به تو ای فرشته ی من

                                             گل من، ترانه ی من

          كه جدايی از تو باشد

                                                   غم جاودانه ی من

 **********************************************************************

کاش

   کاش افسانه ی شیرین بودم، تا که در خاطر  تو می ماندم

                کاش  در  دفتر  اسرار  دلت، راز  پنهان تو  را  می خواندم

    کاش بودم من دور افتاده، جای آن پیرهن آبی تو

                 تا  شبی  تنگ  در  آغوش  کشم،  پیکر  نازک  مهتابی  تو

    کاش با شعر خوش نغمه ی ساز، در دلت شور به پا می کردم

            کاش یک شب به سر انگشت نیاز، گره از زلف تو وا می کردم

   کاش ای مرغ خوش آواز امید، در گلستان دلم می ماندی

            کاش با زمزمه ی مرغ دلم، هم نفس می شدی و می ماندی

 ********************************************************************

تو دیگه بر نمی گردی...

  آخرین ستاره بودی تو شب دلواپسی ها

                     خواستنت پناه من بود تو غروب بی کسی ها

  لحظه هر لحظه پس از تو شب و گریه در کمینه

                     تو  دیگه  بر  نمی گردی  آخر  قصه  همینه

****************************************************************************

لذت عشق

          لذت عشق زمانی که آن را نثار می کنی

                      بیشتر از زمانی است که آن را دریافت می کنی

برام دعا كن عشق من، همين روزا بميرم

آخه دارم از رفتن بدجوري گُر ميگيرم

دعا كنم كه اين نفس،تموم شه تا سپيده ...

كسي نفهمه عاشقت، چي تا سحر كشيده ...

اين آخرين باره عزيز،دستامو محكمتر بگير ...

آخه تو كه داري ميري،به من نگو بمون نمير ...

گاهي بيا يه باغ سبز،درش بروت بازه هنوز ...

من با تو سوختم نازنين،باشه برو با من نسوز ...

اگه يروز برگشتي و گفتن فلاني مرده ...

بدون كه زير خاك سرد حس نگاتو برده

گريه نكن براي من قسمت ما همينه ...

دستامو محكمتر بگير لحظه ي آخرينه ...

اين آخرين باره عزيز،دستامو محكمتر بگير ...

آخه تو كه داري ميري،به من نگو بمون نمير ...

گاهي بيا يه باغ سبز،درش بروت بازه هنوز ...

من با تو سوختم نازنين،باشه برو با من نسوز ...

برام دعا كن عـــــــــشــــــــــق من ...

***********************************************************************

رگ خواب این دل
تو دست تو بوده
ترک های قلبم
شکست تو بوده

منو با یه لبخند
به ابرا کشوندی
با یک قطره اشکت
به آتیش نشوندی
مدارا نکردی
با دلواپسیم و
ندیده گرفتی
غم بی کسیم و
با این آرزویی
که بی تو محاله
یه شب خواب آروم
فقط یک خیاله
چقدر حیفه این عشق

همینجور هدر شه
یکی از من و تو
بره در به در شه
بره در به در شه
باید سر کنم با همین جای خالی
حالا تو نبودم بگو در چه حالی
مدارا نکردی
با دلواپسیم و
ندیده گرفتی
غم بی کسیم و
با این آرزویی
که بی تو محاله
یه شب خواب آروم
فقط یک خیاله

***************************************************************************

آذری

معنی:بهار و گل و روی یار خوش هستند.اما بدون دوست هیچ گل و بهاری نیست.

 ********************************************************************

  فتحلی شاه روزی میان دو نفر از زنانش نشسته بود به نام های جهان و حیات
  شاعری این چنین گفت  

  نشسته ام به میان دو دلبر و دو دلم

  که را به مهر ببندم در این میان خجلم

  جهان گفت : تو پادشاه جهانی جهان تو را باید

  حیات گفت : اگر حیات نباشد جهان چه کار آید

  در این میان زنی به نام بقا این شعر را خواند 
  حیات و جهان هر دوشان بی وفاست بقا را طلب کن که آخر بقاست 
  
   

 *********************************************************************

 
خدایا

کاش بذر مهربانی را در سینه ام نکاشته بودی

تا اینک شاهد شکفتن گل اندوه نباشم!

کاش صبورم نمی کردی

تا این چنین روزهایم تباه انتظار نشود

باور نمی کردم او هم جواب مهربانیم را

با فراموشی بدهد.

کاش قلب انسانها مثل شیشه صاف بود

و درونش را می توانستم ببینم

کاش او با من صداقت داشت

کاش به این زودی عوض نمی شد...کاش

او در هیاهوی آدمهای متظاهر به دوستی و عشق

خود را مخفی کرده

و با آنها سرگرم است

اینک پاداش محبت من

غرق شدن در دریای بی اعتمادی است

اما نمی دانم

شاید تو دوست داری

قلبم همیشه شکسته بماند...همیشه

یادم باشدحرفی نزنم که دلی بلرزد.خطی ننویسم که ازاردهدکسی را.یادم باشدکه روزوروزگارخوش است وتنهادل مادل نیست.یادم باشدجواب کینه راباکمترازمهروجواب دورنگی راباکمترازصداقت ندهم.یادم باشدبایددربرابرفریادهاسکوت کنم وبرای سیاهی هانوربپاشم.یادم باشدازچشمه درس خروش بگیرم وازاسمان درس پاک زیستن.یادم باشدسنگ خیلی تنهاست....یادم باشدبایدباسنگ هم لطیف رفتارکنم مبادادل تنگش بشکند.یادم باشدبرای درس گرفتن ودرس دادن به دنیاامده ام....نه برای تکراراشتباهات گذشتگان.یادم باشدزندگی رادوست دارم. یادم باشدهرگاه ارزش زندگی یادم رفت درچشمان حیوان بی زبانی که به سوی قربانگاه میرودزل بزنم تا به مفهوم بودن پی ببرم.یادم باشدمیتوان باگوش سپردن به اوازشبانه ی دوره گردی که ازسازش عشق میباردبه اسرار عشق پی بردوزنده شد.یادم باشدمعجزه قاصدکهاراباور داشته باشم.یادم باشدگره تنهایی ودلتنگی هرکس فقط به دست دل خودش بازمی شود.یادم باشد هیچگاه لرزیدن دلم راپنهان نکنم تاتنهانمانم.یادم باشد هیچگاه ازراستی نترسم.یادم باشدزنده ام

***********************************************************************

غم

من حاصل عمر خود ندارم جز غم

در عشق ز نیک و بد ندارم جز غم

یک همدم با وفا ندیدم جز غم

یک مونس دمساز ندارم جز غم

********************************************************************** 

قصه ی دنیا...

خیلی وقته که دیگه شبا تو خوابم نمیای 

                                                                                 واسه عاشق بودنم دیگه سراغم نمیای

خیلی وقته که دیگه خسته شدی از دل من                            

                                                                                 گریه هاتو خوب یادمه برای برگشتن من

خیلی وقته خنده ها محو شده از صورت من                    

                                                                           برای غصه وقتی نیست،حتی دیگه عزیز من

خیلی وقته حس ما بازیچه ی دست همس                

                                                                       حتی خود من و تو هم دیگه شدیم غرق هوس

خیلی وقته فاصله افتاده بین قلبمون                             

                                                                      حتی دیگه سکوت شده جواب خیلی حرفامون

خیلی وقته قصه ها عاشق و معشوق ندارن         

                                                                           حتی دیگه مجنونا هم فقط یه لیلی ندارن

خیلی وقته که واسم نوشته شد یه سرنوشت               

                                                                   کاش که می شد دوباره قصمو از سر می نوشت

خیلی وقته چشم ما بسته شده رو حقیقت                        

                                                                                   تخیلات ذهنمون شده خلاف معرفت

خیلی وقته صبر ما،جاشو داده به قبر ما            

                                                                              کفن پوش و سفید شده،صبوری ما آدما

خیلی وقته خدا هم راضی شده به این روزا               

                                                                              حتی دیگه دعاهامم جایی نداره اون بالا 

خیلی وقته انتظار شده یه کار الکی                          

                                                                          دور خودت می گردی و انگار که چرخ و فلکی

خیلی وقته سردیه دستای ما کم خونیه                   

                                                                          قرص و دوا جای محبت واسه این بی خونیه

خیلی وقته که دیگه شعرای من شعر نمی شه         

                                                                          غزل و مثنوی و رباعی که نون و آب نمیشه

خیلی وقته که دلم واسه خودم تنگ میشه          

                                                          آخه اینو می دونم یه روز دلا هم دیگه از سنگ می شه

خیلی وقته قلبای شکسته،دیگه خریدار نداره           

                                                                    حتی جای زخم نامردیه ما هنوز یه مرهم نداره

خیلی وقته قول های رنگ و وارنگ به هم می دیم 

                                                                      وعده سر خرمن و نقل و نیات به هم می دیم

خیلی وقته که دیگه کاغذامم سفید شدن        

                                                                        آخه از بی حیایی،طفلی ها رو سفید شدن

خیلی وقته شعارا،شده فقط دوست دارم                 

                                                                      حتی دیگه عاشقتم،شده هیچ حسی ندارم

خیلی وقته که دیگه اسمم شده یه دیوونه      

                                                               حتی دیگه خواننده هم از عشق واسم نمی خونه

خیلی وقته که می خوام پایان این شعرو بگم            

                                                                                تا برای چشمای خودم یه لالایی بگم

خیلی وقته که می خوام این جمله رو بهت بگم      

                                                                              خدایا دوست دارم،از ته دل اینو می گم

من دلم تنگ کسی است
که به دلتنگی من می‌خندد
باور عشق برایش سخت است
ای خدا باز به یاری نسیم سحری
می‌شود آیا دل به نازک‌دل من بربندد؟!
شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی تورا بالهجه ی گل های نیلوفر صدا کردم تمام شب برای با طراوت ماندن باغ آرزو هایت دعا کردم سپس تو را از یک جوی نقرهای که در کوچه های آبی خلوتم روییده بود با حسرت جدا کردم

اي كــاش آهنگ محبت بودم و بــرايت آهنگ عشق را مي سـرودم

اي كاش قطره ي اشك بودم و از چشمهايت جاري مي گشتم

ولي افسوس كه نه آهنگ هستم ونه اشك چشمان پر مهرت

ولي هرچه هستم تا آخـرين قطره خـوني كــه در رگ دارم

                                                          در آرزوي ديدنت

كاش ميشد هيچ كس تنها نبود كاش ميشد ديدنت رويا نبود

 من دعا كردم براي بازگشت دستهاي تو ولي بالا نبود

 گفته بودي كه فردا ميرسي كاش روز ديدنت

 فردا نبود(امروز بود!)

دوستت دارد

یک نفر آمد قرارم راگرفت

برگ و باد و شاخسارم را گرفت

چهار فصل من بهار بود حیف

باد پاییزی بهارم را گرفت

اعتباری داشتم در پیش عشق

با نگاهی اعتبارم را گرفت

عشق یا چیزی شبیه عشق بود

آمد دار و ندارم را گرفت

 *********************************************************************

به ستاره ها نگاه کن،به چشمک زدنشون بخند اما دل نبند

چون چشمکشون از روی عشق نیست از روی عادته . . .

 *******************************************************************

گاهی گمان نمیکنی و می شود / گاهی نمی شود که نمی شود

گاهی هزار دوره دعا بی اجابتست / گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود

گاهی گدای گدایی و بخت نیست /گاهی تمام شهر گدای تو میشود . . .

 *******************************************************************

تقدیم به چشم هایی که در راه ماندند و دل هایی که آنها را

ندیدند

تقدیم به اشک هایی که غرورشان شکست و عهدی که هیچکس با آنها

 نبست

 *******************************************************************

به دنبال کسی هستم که با درد آشنا باشد ،

دلش غمگین ، خودش ساده ، کمی از جنس ما باشد

 *******************************************************************

حلالم کن اگر دوری اگر دورم / اگر با گریه میخندم حلالم کن که مجبورم

نگو عادت کنم بی تو که میدونی ، نمیتونم / که میدونی نفس هامو به دیدار تو مدیونم

*********************************************************************

شنیدی که دلم گفت بمان ، ایست ، نرو / به خدا وقت خدا حافظی ات نیست ، نرو

نکند فکر کنی در دل من مهر تو نیست / گوش کن نبض دلم زمزمه اش چیست ، نرو . .

 *********************************************************************

هیچکس هرگز نمی داند چه سازی می زند فردا / چه می دانی تو از دیروز چه می دانم من از فردا

همین یک لحظه را دریاب که فردا می شوی تنها  . . .

 ********************************************************************

الهی قلب غم آتش بگیرد / سیاهی دق کند ماتم بمیرد

الهی تا رفیق هست و زمان هست / کسی یاد تو را از من نگیرد . . .

برایت آرزو می کنم بهترین هایی که هیچ کس برایم آرزو نکرد

 *******************************************************************

می نویسم تا بدانم روزی دردم را بانوشتن تسکین دادم

می نویسم تا بدانم که روزی از غم بود که نوشتم

می نویسم تا بدانم با نوشتن می شود بغض را فرو داد واجازه به آن نداد تا جاری شود

می نویسم تا که بدانم همیشه همه خوب نیستن و همه هم بد نیستن

می نویسم تاکه بدانم همیشه هستن گرگ های آدم نما

می نویسم تا بدانم امان از حرف مردم که فقط می توان کر شد تا آرام بمانی

می نویسم تا بدانم که با من بد تا کرد که با من خوب

می نویسم تا بدانم با نوشتن بود که آرام گرفتم

می نویسم تا بدانم باز هم می نویسم

*********************************************************************

همیشه دوستت خواهم داشت 

حتی اگر ندانی حتی اگر نخواهی

دوستت خواهم داشت و هرگز تو را از یاد نخواهم برد

..........................................هرگز

حتی اگر تو مرا به دست خاطره ها بسپاری

!

حتی اگر نخواهی بدانی

حتی اگر نخواهی ببینی

تو را دوست دارم

تو را دوست دارم

و در رویاهای زیبایم نگاه و لبخندت را دارم

تو را دوست دارم حتی اگر هزاران بار قلبم را بشکنی

دلشکسته ام اما بازهم تو را دوست دارم

تو را دوست خواهم داشت

حتی اگر بدانم حتی اگر ببینم با دیگری هستی

تو را دوست خواهم داشت حتی اگر نخواهی

حتی اگر تنهایی را به با من بودن ترجیح دهی

تو را دوست خواهم داشت

کاش میدانستی چقدر دوست دارم

کاش......................................

 *******************************************************************

خزان

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن

ببین هم گریه هام از عشق .چه زندونی برام ساختن

خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه

لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه

یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند

یکی با دست ناپاکش گلای باغچمو سوزوند

تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو

خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم

نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از این فصل سکوت و شب غم بارونو بردارم

نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی

تو که بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی

تو این رویای سر در گم .خداحافظ گل گندم

تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم

خداحافظ گل پونه . که بارونی نمی تونی...

 طلسم بغضو برداره .از این پاییز دیوونه خداحافظ .....!

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده اس

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده اس

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیا ها

بدونی بی تو و با تو، همینه رسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ

********************************************************************

روز مرگم هر که شیون کند از دور و برم دور کنید

همه را مست و خراب از می انگور کنید

مزد غسال مرا سیر،شرابش بدهید

مست مست از همه جا حال خرابش بدهید

بر مزارم مگذارید بیاید واعظ،پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ

جای شیون به بالای سرم کف بزنید

خوشگلی رقص کند،جمله شما کف بزنید

روز مرگم وسط سینه من چاک زنید

اندرون دل من یک قلم تاک زنید

بنویسید وفادار برفت

آن جگر سوخته خسته از این دار برفت...

 ********************************************************************

 به یاد روزهایی که می گفتی دوست دارم میگفتی عاشقتم می گفتی زندگی من هستی می گفتی بیا با هم عشق را معنی کنیم می گفتی بی تو میمیرم

به یاد روزهایی که می گفتی دوست دارم میگفتی عاشقتم می گفتی زندگی من هستی می گفتی بیا با هم عشق را معنی کنیم می گفتی بی تو میمیرم

آنگاه که غرور کسی را له می کنی آنگاه که کاخ آرزو های کسی را ویران می کنی آنگاه

که شمع امید کسی را خاموش می کنی آنگاه که گوشهایت را می بندی تا صدای خرد شدن

غرورش را نشنوی آنگاه که خدا را می بینی ولی بنده ی خدا را نمی بینی می خواهم بدانم

دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی تا خوشبخی ات را از خدا بخواهی می

خواهم بدانم به سوی کدامین قبله نماز می گذاری که دیگران نگذارده اند؟

********************************************************************

        یادت نرود

کاش یادت نرود  ...

           روی آن نقطه پر رنگ بزرگ  ..

                        بین بی باوری آدم ها  ...

یک نفر می خواهد... 

            با تو تنها باشد... 

                         نکند کنج هیاهو بروم از یادت...

********************************************************************

رمیده

نمی دانم چه می خواهم خدایا

به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته ی من

چرا افسرده است این قلب پرسوز

                                                         ز جمع آشنایان می گریزم

                                      به کنجی می خزم آرام و خاموش

                                      نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

                                      به بیمار دل خود می دهم گوش

گریزانم از این مردم که با من

به ظاهر همدم و یکرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پیرایه بستند

                                                   از این مردم که تا شعرم شنیدند

                                  به رویم چون گلی خوشبو شکفتند

                                  ولی آن دم که در خلوت نشستند

                                  مرا دیوانه ای بد نام گفتند

دل من ای دل دیوانه ی من

که می سوزی از این بیگانگی ها

مکن دیگر ز دست غیر فریاد

خدا را بس کن این دیوانگی ها

نمی دانم چه می خواهم خدایا

به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته ی من

چرا افسرده است این قلب پرسوز

                                                         ز جمع آشنایان می گریزم

                                      به کنجی می خزم آرام و خاموش

                                      نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

                                      به بیمار دل خود می دهم گوش

گریزانم از این مردم که با من

به ظاهر همدم و یکرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پیرایه بستند

                                                   از این مردم که تا شعرم شنیدند

                                  به رویم چون گلی خوشبو شکفتند

                                  ولی آن دم که در خلوت نشستند

                                  مرا دیوانه ای بد نام گفتند

دل من ای دل دیوانه ی من

که می سوزی از این بیگانگی ها

مکن دیگر ز دست غیر فریاد

خدا را بس کن این دیوانگی ها

 *******************************************************************

حسرت

گفتی که مرا دوست نداری،گله ای نیست،

بین من و عشق تو فاصله ای نیست،

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من ده

گفتی نه،باید بروم،حوصله ای نیست،

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

رفتی تو و دیگر اثر از چلچله ای نیست،

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست،

رفتی تو خدا پشت و پناهت،به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست.

*********************************************************************

می خوای بری , برو اما خاطراتمو پس بده
می خوای بری , برو اما مهربونیامو پس بده
می خوای بری , برو اما اشکامو پس بده
می خوای بری , برو اما نگاهمو پس بده

********************************************************************

دلشـکستـه

من که از یاد تو مستم ، دل به امید تو بستم
من که این غرور رو ساده ، زیر پای تو شکستم
چه شب ها با یاد چشمات ، تا سحر بیدار می موندم
اشک چشمامو ندیدی ، من که دل بهت سپردم

دلو آسون به تو باختم ، جام عشقو سر کشیدم
اما تو لحظه ی دیدار ، تو رو با دیگری دیدم

حالا برگشتی دوباره ، دلمو بدست بیاری
اما رو قلب شکستم ، مونده زخمت یادگاری
من برای تو می مردم ، تویی که وفا نداشتی
آخرش رفتی ، نموندی ، روی قلبم پا گذاشتی
برو ای با من غریبه ، ای بلای آسمونی
تو دلم جایی نداره ، عشق روزهای جوونی

من که از یاد تو مستم ، دل به امید تو بستم
من که این غرور رو ساده ، زیر پای تو شکستم
چه شب ها با یاد چشمات ، تا سحر بیدار می موندم
اشک چشمامو ندیدی ، من که دل بهت سپردم

دلو آسون به تو باختم ، جام عشقو سر کشیدم
اما تو لحظه ی دیدار ، تو رو با دیگری دیدم

حالا برگشتی دوباره ، دلمو بدست بیاری
اما رو قلب شکستم ، مونده زخمت یادگاری
من برای تو می مردم ، تویی که وفا نداشتی
آخرش رفتی ، نموندی ، روی قلبم پا گذاشتی
برو ای با من غریبه ، ای بلای آسمونی
تو دلم جایی نداره ، عشق روزهای جوونی

 *******************************************************************

دنیای نامردی....

گفتم بهت که دنیا , دنیای نامردیه

گفتی بمون برا من که عاشقا قلابیه

گفتم که قلب پاکت حیف برام بسوزه

گفتی که این قلب یه عمره که می سوزه  

گفتم دلت یه دنیاست دنیای مهربونی

گفتی که عاشقتم اینو خودت می دونی

گفتم اسیر عشقی , عشقی که بی جوابه

گفتی تو هم اسیر باش باور بکن ثوابه 

گفتم بدون برا من عشق معنی ای نداره  

گفتی تو عشق من باش انگار دیگه بهاره

گفتم که عشقو از بد کسی چشیدی 

گفتی در اشتباهی تو عاشقی ندیدی

گفتم بدون عشقت لایق من نمی شه

گفتی که تنها تویی برا من همیشه 

گفتم بدون که این قدر من ارزشی ندارم  

گفتی که این ارزشو بالا سرم می ذارم

گفتم که ای جوونک تو خیلی , خیلی مستی

گفتی تویی عشق من که جام من تو هستی

گفتم که حرفای تو وجود مو سوزونده

گفتی که دیگه اشکی برام نمونده

گفتم بگیر دستامو که خیلی من اسیرم

گفتی که ای عشق بذار برات بمیرم

این روبدون که ای عشق تو لایق بهشتی

*********************************************************************

هنوز یاد تو از یادم نمی ره ...              چرا عشق از دل آدم نمیره ؟!

خلایق خلقت آدم از عشقه ...          نمی ره هرچی از یادم ، از عشقه !

منو درد جدایی وای بر من ...        از این عشق خدایی وای بر من

کمک کن بغض بشکن دونه ، دونه ...       بریزای اشک نر وعاشقونه !

محبت کن در این آشفته حالی ...           نمونه مکتبم از عشق خالی !

نسیبم کن که عاشق پیشه باشم .. به این آشفتگی همیشه باشم !

 منو درد جدایی وای بر من  ...             از این عشق خدایی وای بر من !

کمک کن بغض بشکن دونه دونه        بریزای اشک نرم و عاشقونه !

بزن باد بهاری تازه تر شم                   بزن از کار دنیا بیخبر شم !

بزن تا سیم آخر ای جدایی                هلاکم کن از این عشق خدایی !

 *******************************************************************

برایت از احساسم مینویسم، بخوان!

برایت از عشق میگویم ،همیشه با من بمان!

من که برایت مانده ام ، تو نیز همیشه برایم بمان!

من که خیلی بی وفایی دیده ام ، تو دیگر بی وفا نباش!

حس کن مرا ، ببین که چه احساس عاشقانه ای به تو دارم!

من که جز تو کسی را ندارم ، من که جز تو کسی را دوست ندارم!

تو را از جنس خودم میدانم ، بدان که همیشه با تو وفادار میمانم!

ارزش تو را بالاتر از عشق میدانم ، من که همیشه از دلتنگی تو گریانم!

برایت از احساسم مینویسم ، با احساستر از همیشه بخوان!

برایت از عشق سخن میگویم ، عاشقانه تر از گذشته گوش کن!

ببین حال مرا ، این قلب مجنون مرا ، ببین که من در روزهای تنهایی اینگونه نبودم ،

آنگاه که تو را دیدم بیمار شدم ، از درد عشق شکسته شدم !

حالا دوای این دردهایم تویی ، همدم و همزبان دل تنهایم تویی!

بگو از عشق برایم ، میخواهم بشنوم صدای مهربانت را ،

بگو از عشق برایم ، میخواهم آرام کنی دل پر از گناهم را....

این همان نواست ، این همان صدای آشناست.....

همان صدایی که با آن به اوج عشق میرسم!

********************************************************************

شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت؟

گفت ای عاشق بیچاره فراموش شوی...

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد

گفت طولی نکشد نیز تو خاموش شوی

ای دوست دلت همیشه زندان من است

آتشکده عشق تو از آن من است

آن روز که لحظه وداع من و توست

آن شوم ترین لحظه پایان من است

********************************************************************

عمرمن ازدوريت باغم گذشت

غم چه باشد برسرم ماتم گذشت

سينه ام ازعشق توآتش گرفت

شعله اش از آدم وعالم گذشت

 *********************************************************************

تقدیم به چشم هایی که در راه ماندند و دل هایی که آنها را

ندیدند

تقدیم به اشک هایی که غرورشان شکست و عهدی که هیچکس با آنها

 نبست

*********************************************************************

به دنبال کسی هستم که با درد آشنا باشد ،

دلش غمگین ، خودش ساده ، کمی از جنس ما باشد

********************************************************************

حلالم کن اگر دوری اگر دورم / اگر با گریه میخندم حلالم کن که مجبورم

نگو عادت کنم بی تو که میدونی ، نمیتونم / که میدونی نفس هامو به دیدار تو مدیونم

*******************************************************************

شنیدی که دلم گفت بمان ، ایست ، نرو / به خدا وقت خدا حافظی ات نیست ، نرو

نکند فکر کنی در دل من مهر تو نیست / گوش کن نبض دلم زمزمه اش چیست ، نرو . .

هیچکس هرگز نمی داند چه سازی می زند فردا / چه می دانی تو از دیروز چه می دانم من از فردا

همین یک لحظه را دریاب که فردا می شوی تنها  . . .

 *********************************************************************

الهی قلب غم آتش بگیرد / سیاهی دق کند ماتم بمیرد

الهی تا رفیق هست و زمان هست / کسی یاد تو را از من نگیرد . . .

برایت آرزو می کنم بهترین هایی که هیچ کس برایم آرزو نکرد

 ********************************************************************